Θάλεια Μαραγκοπούλου Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Γιατί να επιλέξουμε προϊόντα ολικής άλεσης;

Τη σημερινή εποχή παρατηρείται έντονα μεγάλη στροφή των μέσων μαζικής ενημέρωσης και κατά προέκταση των καταναλωτών στα προϊόντα ολικής αλέσεως. Υπάρχει όμως μία σύγχυση σχετικά με την κατανάλωση αυτών των προϊόντων, καθώς υπάρχει παραπληροφόρηση για τις περιστάσεις στις οποίες ενδείκνυνται. Οι περισσότεροι από εμάς τα έχουμε ακουστά, αλλά ίσως δεν ξέρουμε ακριβώς για τι πρόκειται. Αρχικά λοιπόν, ας γνωρίσουμε καλύτερα αυτά τα προϊόντα και να δούμε ποιες είναι οι διαφορές τους από τα αντίστοιχα λευκά.

Τα σημαντικότερα σιτηρά ολικής άλεσης στην Ευρώπη και την Ελλάδα είναι οι σπόροι του σίτου, του ρυζιού, του καλαμποκιού, της βρώμης, της σίκαλης και του κριθαριού, τα οποία είναι όλα μέλη της ίδιας οικογένειας. Τόσο τα λευκά σιτηρά όσο και τα ολικής άλεσης προέρχονται από το ίδιο δημητριακό, αλλά η διαφορά τους είναι ότι επεξεργάζονται με διαφορετικό τρόπο. Τα λευκά προϊόντα, παρασκευάζονται από αλεύρι που ο καρπός από τον οποίο προήλθε έχει απογυμνωθεί από τον φλοιό, ενώ αντίθετα τα ολικής προέρχονται από αλεύρι που ο καρπός από τον οποίο προήλθε δεν είχε απογυμνωθεί από τον φλοιό.

Ο φλοιός είναι το εξωτερικό περίβλημα όλων των σπόρων και είναι σημαντικός γιατί περιέχει τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά όπως ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και φυτικές ίνες που έχουν σημαντικές θετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Για παράδειγμα, προϊόντα πλούσια σε φυτικές ίνες όπως τα δημητριακά ολικής αλέσης, τα φρούτα και τα λαχανικά είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα και ορισμένους τύπους καρκίνου, ιδιαίτερα του στομάχου και του παχέος εντέρου, στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής. Ακόμη, μπορούν να καταπολεμήσουν σε κάποιο βαθμό και την δυσκοιλιότητα, αρκεί να συνδυάζονται σωστά με αρκετό νερό.

Επίσης είναι κοινώς αποδεκτό, πως τα προϊόντα ολικής άλεσης συνίστανται στην διατροφή των διαβητικών, καθώς έχουν χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη και περισσότερες φυτικές ίνες με αποτέλεσμα να μην ανεβάζουν απότομα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως οι διαβητικοί μπορούν να καταναλώνουν άφοβα όση ποσότητα θέλουν από αυτά τα προϊόντα, καθώς δεν παύουν να περιέχουν άμυλο, το οποίο στον οργανισμό διασπάται σε απλά σάκχαρα και στο τέλος μετατρέπεται σε γλυκόζη. Άρα η κατανάλωση με μέτρο είναι και εδώ απαραίτητη.

Όπως είπαμε προηγουμένως, τα προϊόντα ολικής άλεσης είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες όμως έχουν το μειονέκτημα ότι σε μεγάλες ποσότητες δεσμεύουν τα ανόργανα στοιχεία και τα εμποδίζουν να απορροφηθούν από τον οργανισμό. Επομένως, αν κάποιος έχει ασθένεια που οφείλεται σε έλλειψη κάποιου ανόργανου στοιχείου (π.χ. σιδηροπενική αναιμία ή οστεοπόρωση) θα πρέπει να περιορίσει τις φυτικές ίνες, ώστε να μπορεί να απορροφήσει όσο το δυνατόν περισσότερο σίδηρο από τις τροφές του.

Σύγχυση υπάρχει και σχετικά με το γεγονός αν αυτά τα προϊόντα ενδείκνυνται σε άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος. Οι περισσότεροι λανθασμένα θεωρούν πως τα τρόφιμα ολικής άλεσης είναι διαιτητικά και έχουν χαμηλότερες θερμίδες από τα αντίστοιχα λευκά (π.χ. ψωμί και μακαρόνια λευκά και ολικής, καστανό και λευκό ρύζι, καστανή και λευκή ζάχαρη). Αυτό δεν ισχύει, καθώς αν τα ψάξουμε λίγο καλύτερα θα δούμε πως θερμιδικά είναι ακριβώς το ίδιο. Άρα απορρίπτεται η άποψη ότι τα προϊόντα ολικής άλεσης «αδυνατίζουν», ισχύει όμως το ότι μπορούμε να τα εισάγουμε σταδιακά και με μέτρο στην διατροφή μας ώστε να επωφεληθούμε από τις θετικές επιδράσεις που προαναφέραμε.

Κατεβάστε εύκολα το δωρεάν E-book!Κάνουμε μία νέα και πιο αποτελεσματική προσπάθεια.

Θα λάβετε στο email σας τον δωρεάν ηλεκτρονικό οδηγό, μετά τη συμπλήρωση της φόρμας.